Özellikle son on yılda İnternet yaşam şeklimizinin önemli bir unsuru haline geldi. Bu küresel ağ sayesinde kimi zaman yerel, kimi zaman tüm dünyayı kapsamak mümkün. Her türlü bilgi eğer aramayı bilirseniz elinizin altında. Sosyalleşmek, bildiklerinizi paylaşmak, günlük yazmak, haberdar olmak için son derece uygun oldukça özgür bir ortam. Kontrolü zor, ele avuca sığmayan iletişimin yaramaz çocuğu İnternet. Kimine göre dev bir çöplük, kimine göre bir bilgi hazinesi. Belki de uygarlık tarihinin kayıt altına alınmış en büyük belleği.

Kullanılmaya başladığından beri pek çok şeyi değiştirdi. Ekonomik hayatı değiştirdi. Artık İnternet sayesinde para kazanabilen bir grup insan var. Ülkemizdekilerin sayısı ise düşünülenden fazla. Doğrudan İnternet'ten kazanmasa da dolaylı olarak haberleşmesinin büyük bölümünü onun aracılıyla gerçekleştiren pek çok şirket, hatta devlet kuruluşu var. Demek ki iletişim şeklimizi de değiştirdi.

İnternet sayesinde pek çok şey değişti belki ama bazı eski alışkanlıkları bırakmak öyle kolay olmuyor.

Ülkemiz yürürlükteki ilgili yasa ile İnternet'te hoşa gitmeyen bir içerik söz konusu olduğunda ona erişimi engelliyor. Böylece sadece ülkemizden, o içeriğe ayarlarına dokunulmamış bilgisayarlar üzerinden erişmek mümkün olmuyor. Bu arada, dünyanın başka her yanından o içeriğe isteyen ulaşabiliyor. Yani sanal olarak, bir anlamda, İnternet kullanıcılarımızın kafaları kuma gömülüyor. Aynı karikatürlerdeki devekuşları gibi. İyi yanından bakarsak, ülkemizde orta halli bir kullanıcı bile istediği içeriğe erişmek için bilgisayarının ayarlarını değiştirebilecek seviyede ağdan anlar oldu. Ancak tabi ki bu içinde bulunulan durumun çarpıklığını değiştirmiyor. Kanun koyucunun bu duruma el atıp yapılan yanlışlığı düzeltmesi gerekiyor. Belki toplum olarak birinci önceliğimiz değil, ama bunun bir şekilde yapılması gerekiyor.

Tarihde İskenderiye kütüphanesi defalarca yakılmıştır. Bilgi güçtür. Güç ise onun dışında olanlar için tehdit unsuru. Yakmak ise o dönem için aslında tüm bilgi birikimini ortadan kaldırmıştır. İyi ya da kötü tüm içeriğin yok olmasının insanlık tarihi için ne kadar bir süre kaybına denk geldiğini hesaplamak güç.

Kitap yakmak ile internette bir siteye erişimi kesmenin birbirine benzeyen noktaları nedir?
Kitap yakarak, belli sayıda ve en fazla yakılan ülkedeki kadar içeriği yok edersiniz. İnternette yapılan engelleme de iyi, kötü demeden içeriğe erişimi zorlaştırmaktadır.

Birisinin sizin adınıza neyi görüp neyi göremeyeceğinize karar vermesi doğru değildir. Doğrusu, özgür iradeleriyle bunu bireylerin kendi kendilerine yapmasıdır. Ülkemizin düşünce seviyesi bunu gerçekleştirebilecek düzeydedir. Bizler iyiyi kötüden ayırabilecek bir mirasa sahip, kendi özgürlüğünü kazanmış bir ülkenin bireyleriyiz. Sanırım kendimiz için en iyisinin ne olduğuna karar verebiliriz.

Geçtiğimiz günlerde 17 Temmuz 2010'da İstanbul Taksim'de saat 17:00'de yapılan protesto yürüyüşü İnternet engellemelerine karşı sokağa çıkan ilk tepki olarak yorumlanabilir. 1000'den fazla göstericinin düzeyli ve kararlı istekleri ilk defa sokaklarda yankı buldu. İnternet kullanıcılarının tepkilerinin sanal olmadığı böylece görülmüş oldu. Genci yaşlısı ile isteklerini dile getiren bu topluluğa kulak verilmeli. 

Engelsiz bir İnternet deneyimi yaşamak dileğiyle.